Automatic reading that fixes the systematic errors of the legacy-font conversion. Some errors remain; quotations in records copy the raw text.
कल्याणकारके / अथ हिताहिताध्याय:
621
इतीव्थं सर्वथा देहिपरिरक्षाणार्थमेंव स्थावरद्रव्याणयौषद्यत्वेनोपादीयंते। तदा जंगमेष्वपि
क्षीरघृतदधितक्रप्रभृतीनि तत्प्राणिनां पोषणस्पर्शनवत्सस्तनपानादिसुखनिमित्त संभूतान्याहार
भेषजविकल्पनार्थमुपकल्प्यंते। तस्मादभ़यो देहिवर्गो इत्येव सिद्धो न: सिद्धात:। तथा चोक्रम्।
मासं तावदिहाह्तिर्न भवति, प्रख्यात सद्रभेषजं।
नैवात्युत्तम सदूसायनमपि प्रोक्रं कथं ब्रहाणा॥
सर्वर्ोन दयालुना तनुभृतामत्यर्थ मेतत्कृतं।
तस्मात्तन्मधुमद्यमांससहितं पश्चात्कृतं लंपटै:॥
एवादिदानींतनवैद्या दुर्गृहीतदुर्विद्यावलेपाद्यहंकारदुर्विदग्धा: परमार्थवस्तुतत्वं सविस्तरं कथमपि
न गृणहंतीत्येवमुक्तं च।
अरास्सुखमाराध्यस्सुखतरमाराध्यते विशेषरा:।
रानलवदुर्विदग्धं ब्रहापि नरं न रंजयति।।
एवं
ग्रंथ अध्ययन फल
यो वा वेत्ति जिनेंद्र भाषितमिदं कल्याणसत्कारकम्।
सम्यक्त्वोत्तरमष्टसत्प्रकरणं (?) संपत्करं सर्वदा॥
सोःयं सर्वजनस्तुत: सकलभूनाथार्चितांघ्रिद्वय:।
साक्षदक्षयमोक्षभाग्भवति सद्धर्मार्थकामाधिकान्॥
इतिहास संदर्भ
ख्यात: श्रीनृपतुंगबल्लभमहाराजाधिराजस्थित:।
प्रोद्यद्रभूरि सभांतर‘ बहुविधप्रख्यात विद्वज्जाने॥
मांसशिप्रकर‘ंदूताखिलभिषग्विद्याविदामग्रतो।
मांसे निष्फलतां निरूप्य नितरां जैनेंद्रवैद्यस्थितमा्॥
इत्यशेषविशेषविशिष्ट दुष्ट पिशिताशिवैद्य शास्त्रोषु मांसनिराकरणार्थमुग्रादित्याचायैर्नृपतुंगवल्लभेंद्र
सभायामुद्रघोषितं प्रकरणम्।